Op deze website wordt u het overzicht - meer dan - ‘100 jaar Orthopedagogiek’ gepresenteerd.
Deze website is eigendom van het Hermen J, Jacobsfonds.
Het Hermen J. Jacobsfonds ondersteunt onder andere projecten op het terrein van het speciaal onderwijs. Hermen J. Jacobs was 30 jaar eindredacteur van het toonaangevende tijdschrift voor het buitengewoon onderwijs en publiceerde tientallen artikelen. Deze en vele andere artikelen kunnen via deze site geraadpleegd worden. Indien u toegang wilt hebben tot de artikelen, kunt u een verzoek sturen aan het secretariaat van het Hermen J. Jacobsfonds via secretariaathjjacobsfonds@gmail.com.
U treft hiernaast als eerste het onderdeel
'<< 1909' aan. U komt via deze 'knop' bij
de gebeurtenissen voorafgaand aan 1909, het oprichtingsjaar van - de voorlopers van - het Tijdschrift voor Orthopedagogiek.
Daar kunt u via de 'knop' '>>1909' naar de huidige pagina terugkeren.
Hiernaast wordt het overzicht van 1909 tot en met het huidige jaar weergegeven.
Binnen dit jaaroverzicht wordt een 5-tal categorieën weergegeven, te weten:
- Wetten en regelingen
- Gebeurtenissen
- Ontwikkelingen in het veld
- Artikelen
- Ontstaansgeschiedenis
Zie voor verdere informatie:
Colofon - Disclaimer - Over (rechts - onder)
100 Jaar - 1814
- Koninkrijk der Nederlanden: een nationale staat met nationale wetten - en dus geen confederatie van provincies meer -. De grondwet handhaaft de godsdienstvrijheid.
Er zijn verschillende soorten armenzorg: kerkelijke - het belangrijkst -, burgerlijke - door de overheid - en in veel mindere mate particuliere en gemengde. Onder 'armenzorg' vielen vele soorten zorg: algemene of huiszittende armenzorg: periodieke ondersteuning aan armen die thuis woonden, daarnaast verzorging aan bejaarden-, wees- en ziekenhuizen, hofjes voor weduwen, inrichtingen voor bedelaars en moeilijk opvoedbare kinderen; tevens armenzorg, armenscholen en specifieke groepen zoals zeelieden, commissies die 's winters brood of soep uitdeelden en pandjeshuizen en spaarbanken.
In 1850 maakte 1 op de 7 mensen aanspraak op de huiszittende armenzorg. Voordat deze zorg verleend werd won men informatie in bij vrienden, buren, familieleden of werkgevers of men wel zo arm, oud of kinderrijk was. Controle werd verricht door ambtenaren - burgerlijk armenbestuur - of onbezoldigde diakenen of de predikant in kleine steden - kerkelijke armenbesturen -. Er werd daarbij ook gelet op onzedelijk gedrag - dronkenschap, openbare ruzie, buitenechtelijke verhoudingen -. Kinderen dienden - als er plaats was - naar school te gaan als men armenzorg kreeg. Ze dienden zich ook te laten behandelen tegen ziektes als pokken, schurft en oogontsteking.
- George Stephenson: stoomlocomotief.
| Ds. Jan de Liefde |
| 1814-1869 |
| - 1832: Begonnen aan de Kweekschool der Doopsgezinde Sociëteit in Amsterdam. - Vervolgens kwam De Liefde in Amsterdam terecht. Hij voorzag in zijn levensonderhoud door te preken en vooral door het schrijven van allerhande christelijke lectuur. - Hij was betaald redacteur van De Handwijzer, een evangeliserend weekblad dat in 1850 in Amsterdam begon te verschijnen. - De Vereeniging tot Heil des Volks wordt opgericht door De Liefde in 1855. - Oprichting van een bewaarschool voor haveloze kinderen aan de, later gedempte, Goudsbloemgracht (herdoopt in Willemsstraat) midden in de Amsterdamse Jordaan. Men was ‘van nabij bekend met de schrikkelijke haveloosheid in die arme buurt, (…) diepbewogen met het lot der twee- tot zesjarige stumpertjes, die door de ouders in muffe kelders opgesloten, als jonge bedelaars meegenomen, of aan hun lot op straat overgelaten werden.’ Via de kinderen wilde men de ouders bereiken; en via vrouwen de mannen. Daarom werden er ook brei- en naaischolen opgericht. |
| Vader: Opgeklommen van mattenkoopman tot koster bij de Doopsgezinden. |
| BRON: Jan W. Steutel e.a., red., De gereformeerden en hun vormingsoffensief door de eeuwen heen. Liber Amicorum voor Leendert F. Groenendijk. Meinema, Zoetermeer, 2009, pp. 124-140. |
- De eerste dove onderwijzer, Dirk Johannes de Bie Vroom, werd aangesteld aan het instituut van Guyot.