Op deze website wordt u het overzicht - meer dan - ‘100 jaar Orthopedagogiek’ gepresenteerd.
Deze website is eigendom van het Hermen J, Jacobsfonds.
Het Hermen J. Jacobsfonds ondersteunt onder andere projecten op het terrein van het speciaal onderwijs. Hermen J. Jacobs was 30 jaar eindredacteur van het toonaangevende tijdschrift voor het buitengewoon onderwijs en publiceerde tientallen artikelen. Deze en vele andere artikelen kunnen via deze site geraadpleegd worden. Indien u toegang wilt hebben tot de artikelen, kunt u een verzoek sturen aan het secretariaat van het Hermen J. Jacobsfonds via secretariaathjjacobsfonds@gmail.com.
U treft hiernaast als eerste het onderdeel
'<< 1909' aan. U komt via deze 'knop' bij
de gebeurtenissen voorafgaand aan 1909, het oprichtingsjaar van - de voorlopers van - het Tijdschrift voor Orthopedagogiek.
Daar kunt u via de 'knop' '>>1909' naar de huidige pagina terugkeren.
Hiernaast wordt het overzicht van 1909 tot en met het huidige jaar weergegeven.
Binnen dit jaaroverzicht wordt een 5-tal categorieën weergegeven, te weten:
- Wetten en regelingen
- Gebeurtenissen
- Ontwikkelingen in het veld
- Artikelen
- Ontstaansgeschiedenis
Zie voor verdere informatie:
Colofon - Disclaimer - Over (rechts - onder)
100 Jaar - 1874
- VERSLAG VAN DEN STAAT DER HOOGE, MIDDELBARE EN LAGERE SCHOLEN IN HET KONINGRIJK DER NEDERLANDEN OVER 1874 - 1875.
LINK - Wet houdende maatregelen tot het tegengaan van overmatigen arbeid en verwaarloozing van kinderen (‘Kinderwetje’) van Van Houten. Kinderarbeid voor kinderen onder de 12 jaar wordt verboden.
-
De tekenaar van de prent is waarschijnlijk J.M. Schmidt Crans.
- Politieke prenten, Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis -.
- Othmar Zeidler: DDT.
| Klaas Herman Bouman |
| 1874-1947 |
| Hij studeert vanaf 1894 geneeskunde in Amsterdam en doet daar in 1902 zijn artsexamen. Al snel daarna, in 1905 promoveert hij op een onderwerp betreffende de anatomie van de hersenen. In 1912 wijst hij op de dringende behoefte aan onderwijs voor 'lastige, misdadige kinderen', naar analogie van het onderwijs voor zwakzinnige kinderen. De plannen voor een nieuwe school, 'de strenge school', als vorm van buitengewoon onderwijs zijn gereed. De studie van deze abnormale karakters vormt een grensgebied tussen de werkkring van de paedagoog en de psychiater. Maar, zo stelt hij, de lichte vormen van 'lastige, ondeugende kinderen' horen tot het werkterrein van de paedagogiek, maar de zwaardere tot dat der psychiatrie. Immers, 'de voorgeschiedenis van menig misdadig mens leert, hoe hij reeds als kind niet deugde en tot de moeilijk te regeren en lastige kinderen behoorde'. Hij ziet reeds gezinsverpleging voor zich, wat pas ruim 50 jaar later verwezenlijkt zal worden. Het helpt niet om lastige kinderen buiten de deur te zetten, want 'affectieve complexen kunnen wel naar het onbewuste verbannen worden, maar we kunnen ze nooit buiten onze persoonlijkheid plaatsen'. Ook in 1912 wordt hij privaat-docent psychiatrie en in 1916 - tot 1946 - hoogleraar in de psychiatrie en neurologie aan de Universiteit van Amsterdam. Boumans belangstelling ligt vooral bij de psychiatrische aspecten van de neurologie. Hij publiceert niet alleen over schizofrenie en de daarmee verband houdende pathologie van de hersenschors, maar ook over begaafdheid bij zwakzinnigen, de oorsprong van het genie, geestelijke hygiëne en over wat in zijn tijd 'het alcoholvraagstuk' heet. In De Wegwijzer, maandschrift voor de studie van het alcoholvraagstuk, schrijft Bouman over de nieuwste opvattingen over het alcoholisme. Etiketten als 'ondeugd en zonde' zijn uit de tijd; de aanpak van het alcoholprobleem is een medische en sociale aangelegenheid. Zo wordt in 1909 het Medisch Consultatiebureau voor Alcoholisme te Amsterdam opgericht. Het wordt opgezet naar het voorbeeld van de consultatiebureaus voor de bestrijding van tuberculose. Het eerste was al in 1887 opgezet in Engeland. In 1901 waaide het idee over naar Nederland. Het eerste bureau kwam in Rotterdam. Ze werkten volgens principes die ook bij de drankbestrijding bruikbaar bleken te zijn: kosteloze hulp, toegankelijk voor iedereen, gericht op diagnose en advies en zonodig aandacht voor de sociale omgeving van de patiënt. Bouman staat aan de wieg van het Instituut voor Medische psychologie, de eerste Nederlandse instelling voor psychotherapeutische hulp. Ook de Medisch Opvoedkundige Bureaus komen uit zijn koker. Verder neemt hij het initiatief tot de oprichting van de Nederlandse Vereniging voor Geestelijke Volksgezondheid. Later ontstaat daaruit de Nederlandse Federatie voor Geestelijke Volksgezondheid, waarvan Bouman tot zijn dood in 1947 voorzitter blijft. |
| Vader: Afkomstig uit familie van artsen en dominees. |
- 'Maatschappij tot Opvoeding van Weezen in 't Huisgezin' - M.W. Scheltema, latere naam: Zandbergen in Amersfoort -.