Op deze website wordt u het overzicht - meer dan - ‘100 jaar Orthopedagogiek’ gepresenteerd.

Deze website is eigendom van het Hermen J, Jacobsfonds. 
Het Hermen J. Jacobsfonds ondersteunt onder andere projecten op het terrein van het speciaal onderwijs. Hermen J. Jacobs was 30 jaar eindredacteur van het toonaangevende tijdschrift voor het buitengewoon onderwijs en publiceerde tientallen artikelen. Deze en vele andere artikelen kunnen via deze site geraadpleegd worden. Indien u toegang wilt hebben tot de artikelen, kunt u een verzoek sturen aan het secretariaat van het Hermen J. Jacobsfonds via secretariaathjjacobsfonds@gmail.com.

U treft hiernaast als eerste het onderdeel
'<< 1909' aan. U komt via deze 'knop' bij
de gebeurtenissen voorafgaand aan 1909, het oprichtingsjaar van - de voorlopers van - het Tijdschrift voor Orthopedagogiek.
Daar kunt u via de 'knop' '>>1909' naar de huidige pagina terugkeren.
Hiernaast wordt het overzicht van 1909 tot en met het huidige jaar weergegeven.

Binnen dit jaaroverzicht wordt een 5-tal categorieën weergegeven, te weten:
 

  •  
    Wetten en regelingen
  •  
    Gebeurtenissen
  •  
    Ontwikkelingen in het veld
  •  
    Artikelen
  •  
    Ontstaansgeschiedenis

    Zie voor verdere informatie:
    Colofon - Disclaimer - Over (rechts - onder)

100 Jaar - 1937

  • Minister J.R. Slotemaker de Bruïne - 24-6-1937 tot 25-7-1939 - Kabinet Colijn IV.
  • HET ONDERWIJS IN 1937.
    LINK
     
  • Gehuwde onderwijzeressen die geen kostwinnaar waren werden vanaf nu ontslagen.
  • György Jendrassik: schroefturbinemotor.
  • Frank Whittle en Hans von Ohain: straalmotor.
Carel Muller
1937
Muller studeerde psychologie in Utrecht en onderging daar de invloed van de Utrechtse School van psychologen en pedagogen, met docenten als H.C. Rümke, F.J.J. Buytendijk en M.J. Langeveld. Als dienstweigeraar vervulde hij zijn vervangende dienstplicht in de Rijks Psychiatrische Inrichting in  Eindhoven. Aan het einde van zijn studie liep hij in 1965-1966 stage op Dennendal. In december 1966 begon hij als psycholoog van Dennendal en werd vervolgensdirecteur van deze zwakzinnigeninrichting. Dennendal was in 1964 geopend als aparte afdeling van de Willem Arntsz Hoeve en kreeg in 1969 erkenning als inrichting voor zwakzinnigen onder de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten).
Algemeen geneesheer-directeur was de psychiater Lex Poslavsky (1919-1994). Carel Muller (1937) werd in 1969 psychologisch directeur van Dennendal. Samen met de verpleegkundig directeur vormde hij de directie.  Dennendal was in 1971 en 1974 voorpaginanieuws. Er waren conflicten binnen de staf, tussen staf en bestuur, tussen medewerkers, met ouders en tussen ouders. Het persoonlijke en het zakelijke raakten zo met elkaar verweven dat het onmogelijk werd meningsverschillen te beslechten. Het gevolg was een heftige en onoplosbare polarisatie van alle partijen, tot in het kabinet-Den Uyl. De ontknoping op 3 juli 1974 was dramatisch: ontruiming van een paviljoen door de politie, de bewoners overgebracht naar een inrichting in Eindhoven, massaal ontslag van de medewerkers.
Muller verhuisde naar Groningen en werd docent op een parttime hogere beroepsopleiding voor inrichtingswerkers. In 1995 ging hij als gevolg van een fusie met vervroegd pensioen en begon een handel in tweedehandsspullen.
Vader: Jurist en later burgemeester van Lekkerkerk.
BRON: Maarten van der Linde, met dank aan Inge Mans, Carel Muller (1937), profeet van de humane verstandelijk gehandicaptenzorg. Het ideaal van de verdunning.
Ad van Gennep
1937-2019
Ad van Gennep overleed 23 augustus 2019 in verpleeghuis Torenhof in Blaricum. Hier verbleef hij sinds een maand vanwege PSP, een aandoening die lijkt op de ziekte van
Parkinson. Van Gennep was zowel emeritus hoogleraar Orthopedagogiek aan de
Universiteit van Amsterdam als emeritus hoogleraar Verstandelijk Gehandicapten aan de Universiteit van Maastricht. Van Gennep werd geboren als oudste in een arbeidersgezin - zijn vader werkte als loodgieter - van zeven kinderen in Heerlen.
Hij gingaanvankelijk naar de mulo en werd na een opleiding aan de kweekschool onderwijzer. Hiij had toen al grote belangstelling voor orthopedagogiek.
Nadat hij was afgestudeerd, ging hij werken bij Nieuwenoord, nu Amerpoort, in Baarn - een opvangcentrum voorverstandelijkgehandicapten dat in de bossen was weg·
gestopt. AI gauw ontwikkelde hij een nieuw beleid om deze mensen weer te integreren in de maatschappij. Daarbij moest hij vaak tegen de stroom in roeien. Terwijl tot dan de nadruk werd gelegd op de beperkingen, dus op wat mensen met een handicap  allemaal niet kunnen, wilde Van Gennep zich juist richten op de mogelijkheden die deze mensen hadden. Ze moesten niet alleen worden verzorgd en behandeld als patiënten, maar moesten ook kansen krijgen. Hij noemde dit de overgangvan het medisch model naar het ontwikkelingsrnodel. Na 1990 werd een nieuwe stap gezet en moesten ze ook volwaardige burgers worden - het burgerschapsmodel. Tijdens zijn onderzoek maakte
hij een baanbrekend onderscheid tussen fysieke en sociale integratie.
Hij slaagde erin zijn standpunten over kleinschalige woonvormen van vier of vijf personen te bepleiten. Daarbij bracht hij altijd met veel vriendelijkheid zijn ideeën naar voren. Hij was vasthoudend, maar absoluut geen drammer. De grote doorbraak kwam met zijn in 1985 verschenen boek De zwaksten in de samenleving. Hij ging doceren in Leiden en vele leerlingen gingen zijn beleid vol·
gen. Daarna werd hij hoogleraar in Amsterdam en bijzonder hoogleraar in Maastricht.
Na zijn emeritaat in 1997 bleef hij actief met het schrijven van boeken en het geven van lezingen.
Vanaf 1999 was hij erelid van de Nederlandse Vereniging van pedagogen en Onderwijskundigen (NVO).
In zijn afscheidsartikel in het Nederlandse Tijdschrift voor Zorg riep hij op tot 'respect voor en beschermingvan de menselijke waardigheid.' Dit alles met als doel dat
mensen met een verstandelijke beperking een menswaardig leven hebben.
Vader: loodgieter
Bron: De Volkskrant, 28 september 2019
  • Oprichting van de 'Vereniging van Artsen-Physico-therapeuten', door Dr. J.C. Mom en Dr. J. van Breemen. Deze vereniging heeft tot 1955 bestaan en was de voorloper van de 'Nederlandse Vereniging van Artsen voor Revalidatie en Fysische Therapie'.
  • Th. Hart de Ruyter richt in Zaandam een Medisch Opvoedkundig Bureau op.
  • Waterink raadt zijn studenten af om psychologie als hoofdvak te nemen: 'Het is onduidelijk of je er ooit een droge boterham mee zult verdienen'.
  • Oprichting 'Centraal Schoolmelk Comité' door de Directeur-Generaal van de Voedelvoorziening.
  • BEELD
    Andere Tijden: uitzending: 06-09-2007. De geschiedenis van de schoolmelk.
  • Rapport van de 'Bond van Nederlandsche Onderwijzers' getiteld 'Hoe komt het zwakzinnige kind op de school voor B.O. en hoe wordt het beoordeeld?'. Conclusie uit dit rapport was dat het intelligentieonderzoek aan het schoolhoofd moest worden overgelaten.
  • 25 November tot 1 december: Psychotechnische tentoonstelling in Den Haag. Waterink hield er een lezing over De beteekenis van de psychotechniek voor het afwijkende kind.


  • NTVG 11 maart 1939
  • Kinkhoest, Dr. D. Herderschêe, lector aan de universiteit van Amsterdam - Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 1937;81:5899 - gepubliceerd op 16-12-1937
    LINK
     

    Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 1937;81:6155
  • Dr. A. van Voorthuysen, de grondvester van het Buitengewoon Onderwijs - HET VADERLAND — MAANDAG 22 FEBRUARI 1937 p. 2.
    Bekijk het krantenartikel
     
  • Herderschêe, D. (1937). Een en ander over het getalbegrip. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 1-8.
    Opgenomen in orthoreeks Retro Perspectief nummer 4.
  • Dekker, A. (1937). Psychologische richtingen. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 21-28.
     
  • Jacobs, H.J. (1937). Dr. A. van Voorthuijsen. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 45-48.
     
  • Christ, G.A.E. (1937). Huldiging dr. A. van Voorthuijsen. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 69-83.
     
  • Berck, J.W. (1937). Globalisatie. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 119-126.
     
  • Liefland, W.A. van (1937). Gent en Decroly.Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 165-171.
     
  • Herderschêe, D. (1937). Het vraagstuk der linkshandigheid. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 189-198.
     
  • Liefland, W.A. van (1937). Het globale lezen en schrijven. Tijdschrift voor buitengewoon onderwijs, 18, 209-219.
     
  • Christ, G.A.E. (1937). Huldiging Dr. A. Van Voorthuijsen. Inspecteur van het Buitengewoon lager Onderwijs  1 januari 1921 –  28 februari 1927. Tijdschrift voor R.K. Buitengewoon lager Onderwijs, 13, 87–99.
     
  • Christ, G.A.E. (1937). Naar de gelijstelling. Tijdschrift voor R.K. Buitengewoon lager Onderwijs, 13, 177–186.
     
  • Bartels, F. (1937). Taalopvatting en onderwijsmethode (l). Tijdschrift voor R.K. Buitengewoon lager Onderwijs, 13, 205–210.
     
  • Bartels, F. (1937). Taalopvatting en onderwijsmethode (ll). Tijdschrift voor R.K. Buitengewoon lager Onderwijs, 13, 243–250.
     
  • Bartels, F. (1937). Taalopvatting en onderwijsmethode (lll). Tijdschrift voor R.K. Buitengewoon lager Onderwijs, 13, 255–261.
     
  •  Jacobs, Herm. J. (1937). Het zwakzinnigenonderwijs in Nederland, in: Gedenkboek, aangeboden aan Dr. A. van Voorthuijsen bij zijn aftreden als inspecteur van het buitengewoon lager onderwijs, 26-33. ‘s-Gravenhage: Haga.
     
  • Jacobs, Herm. J. (1937). Het Openbaar Onderwijs aan Zwakzinnigen, in: Gedenkboek, aangeboden aan Dr. A. van Voorthuijsen bij zijn aftreden als inspecteur van het buitengewoon lager onderwijs, 34-42. ‘s-Gravenhage: Haga.
     

Vermenigvuldiging en verspreiding zijn verboden en vallen onder het bestaande reprorecht

©2020 | Colofon | Disclaimer | Over | Links